Od 14 grudnia ubiegłego roku w areszcie śledczym przebywa tow. Alfons Schubrich, przywódca praskiego ruchu robotniczego. Został zatrzymany na wniosek praskiej prokuratury, pod zarzutem podżegania do dokonania czynu zabronionego - w domyśle miał być to zamach bombowy z 2 grudnia ub.r., skierowany przeciwko praskiej siedzibie żandarmerii.

Rzeczone aresztowanie przeciąga się, choć Prokuratura wciąż nie wniosła oskarżenia do Sądu. Obronie tow. Schubricha nie przedstawiono rzekomych dowodów, na podstawie których został on zatrzymany i oskarżony - a jedynie zakomunikowano ich istnienie. Miały miejsce także incydenty, utrudniające kontakt obrony z oskarżonym. Tow. Schubrich, niemłody wszakże człowiek, źle znosi nie najlepsze warunki aresztu. Ma oznaki nawrotu zaleczonej niegdyś astmy. Nakłada się na to nie najlepszy stan psychiczny, spowodowany m.in. presją kadry policyjnej - otwarcie traktującej oskarżonego jak skazanego już terrorystę.

Praska filia Centrali Giełd Pracy nie pozostaje bierna w tej sytuacji i nie zapomina o swoim przywódcy. Codziennie co najmniej kilku członków CGP zwraca się z wnioskiem o widzenie z oskarżonym, z których niemal wszystkie są odrzucane. Co kilka dni koło aresztu organizowane są pikiety - początkowo okrzyki wznoszone przez protestujących podtrzymywały osadzonego na duchu, obecnie został on przeniesiony do najbardziej odległej części aresztu - i wiadomości o ciągłym wsparciu dostaje za pośrednictwem obrońców i najbliższej rodziny, którzy jako jedyni mają możliwość co jakiś czas widzieć się z oskarżonym.

Jutro, o godzinie 17 zaplanowana jest wielka manifestacja protestacyjna, połączona z przemarszem pod areszt - chcemy, aby nasze okrzyki tym razem dotarły do tow. Schubricha, żeby wiedział, że cała robotnicza Praga jest z nim - i nikt nie wierzy w fałszywe oskarżenia, jakie zostały na niego rzucone.

Mam zaszczyt zwracać się do Was w tradycyjnej już Noworocznej Mowie Tronowej. Od początku mojego panowania jest to już siódmy Sylwester Austriaków i Węgrów, co budzi we mnie ogromną radość. Chciałbym, już po sylwestrowych balach i zabawach, po tradycyjnym Koncercie Noworocznym, podsumować poprzedni rok i powiedzieć parę słów na przyszły.

W ostatnim roku Austro-Węgry przeszły ważne przemiany ustrojowe, które miały za zadanie pobudzić nas wszystkich do działania. Nie wszystko udało się tak, jakbyśmy chcieli, z kolei inne mechanizmy zadziałały nadzwyczaj dobrze. Wierzę, że ten kompromis między twardogłowym dualizmem a rzeczywistością wirtualną, który został zawarty w Ugodzie, sprawdzi się i będzie nam służył jeszcze przez lata.

Austro-Węgry wkraczają w ten nowy rok także jako państwo, które budzi coraz większy szacunek i respekt na arenie międzynarodowej. Świat przez te lata nauczył się, że swoich partnerów traktujemy poważnie i można na nas polegać. Nasza pozycja zmusiła Cesarski i Królewski Rząd do przeredagowania naszej doktryny polityki zagranicznej, która niebawem już zostanie ogłoszona i poddana pod debatę - mam nadzieję, że rzeczową, konstruktywną i dobrą debatę publiczną, bez demagogii i pustych frazesów.

Monarchia stanowi też na świecie swoistą markę. Zdołaliśmy dołączyć do klubu państw, które przede wszystkim tworzą nowe rozwiązania, a nie stosują tylko tych, które już gdzieś istniały. W ubiegłym roku marka "Austro-Węgry" miała rozwinąć się o rozwiązania dotyczące gospodarki - nie udało się tego dokończyć, to nadal jest zadanie na rok 2012 i mam nadzieję, że wszyscy się z niego wywiążemy.

Musimy także większą uwagę zwracać na austro-węgierską twórczość. Naszej kultury nie mogą już stanowić tylko wystawy dotyczące tego, co już było. Podstawy dla znajomości austro-węgierskiej historii już wytworzyliśmy. Należy pójść o krok naprzód - na tych dobrych podstawach zbudować jeszcze lepszą twórczość Austriaków i Węgrów jako ludzi kreatywnych, z pasją i pomysłem. W tym celu musimy także niemal całkowicie od nowa zbudować niedziałający dotąd uniwersytet, którego ogromne szanse zostały do tej pory zmarnowane przez zdecydowany przerost formy nad treścią.

Koniecznością jest także podjęcie się zadania reformy naszej armii w taki sposób, by nadal mogła stanowić wzór dla sił zbrojnych na całym świecie. To, że niemal wszyscy patrzą z podziwem na austro-węgierskiego żołnierza jest wynikiem przede wszystkim braku inwestycji w armię w innych państwach. Nie wolno nam przez to spocząć na laurach - nasza armia musi przede wszystkim zapełnić braki w szkoleniu wojskowym i w systemie przyjmowania nowych żołnierzy. Wierzę, że służba wojskowa w momencie usprawnienia gospodarki stanie się też dobrym, stałym źródłem dochodu, co pozwoli na rozwiązanie niektórych problemów C. i K. Sił Zbrojnych.

Niewątpliwie jest naszym ogromnym sukcesem wprowadzenie do życia austro-węgierskiego większej ilości ciekawej fabuły jako inicjatywy oddolnej, także sporów narodowościowych. To tworzy niepowtarzalny klimat i charakter naszej Monarchii, nie jako skansenu, a jako dzieła wspólnego nas wszystkich. Monarchii, z której wszyscy możemy być dumni.

Ufam, że rok 2012 będzie rokiem jeszcze większego wzrostu pozycji Austro-Węgier na arenie międzynarodowej. Nasza ogromna aktywność w Organizacji Polskich Mikronacji, nasze żywe zainteresowanie wszystkim tym, co dzieje się w regionie, już dziś dają efekty. Przede wszystkim jednak chciałbym, aby udało się nam pobudzić aktywność gospodarczą, naukową i kulturalną. Tego Wam i sobie życzę w nadchodzącym roku dwa tysiące dwunastym.